Выбрать страницу


Դատարանի նախագահ – Դուք ձեզ ինչո՞ւ հանցավոր չեք համարում:

Թեհլերյան – Ես ինձ հանցավոր չեմ համարում, որովհետև խիղճս հանգիստ է:

Նախագահ – Խիղճդ ինչո՞ւ է հանգիստ:

Թեհլերյան – Մարդ եմ սպանել, բայց մարդասպան չեմ:

Նախագահ – Թալեաթ փաշային ուզում էիք սպանե՞լ:

Թեհլերյան– Այս հարցը չեմ հասկանում: Ես նրան արդեն սպանել եմ:

Նախագահ – Ուզում եմ ասել՝ նրան սպանելու ծրագիր ունեի՞ք:

Թեհլերյան – Ես որևէ ծրագիր չունեի:

Նախագահ – Ե՞րբ արթնացավ այդ գաղափարը:

Թեհլերյան – Դեպքից մոտ երկու շաբաթ առաջ ինձ շատ վատ էի զգում, ջարդերի պատկերները աչքերիս առաջ էին: Մորս դիակը տեսա: Այդ դիակը ոտքի ելավ, կանգնեց առջևս և ասաց ինձ՝ դու տեսար, որ Թալեաթը այստեղ է ու անտարբե՞ր ես մնում:

Նախագահ – Իսկ դուք ի՞նչ արեցիք:

Թեհլերյան – Հանկարծ արթնացա և որոշեցի այդ մարդուն սպանել:




Source